EN
NL
ADDED (on april 16, 2024):
So what I wrote here is what led up to this blog-posting.
The things I thought I wouldn’t be able to do on my site are now possible again, so fortunately, what I mentioned earlier no longer applies. However, I won’t delete the post because it demonstrates how challenging it can be when your abilities are limited by external circumstances.
Because everything is interconnected:
If someone is physically (or mentally) restricted, they have little to no chance of obtaining a decent job, hence no decent income. Surviving on benefits becomes necessary. You may have more time, but fewer (financial) means to creatively utilize that time. It’s not about stinginess; when you can hardly spend any money on extra tools and services to enhance what you love doing… the positive things you could still do physically (and/or mentally) turn out to be impossible solely due to external factors beyond your control.
In this world, everything revolves around money, and rarely does anyone consider those who, due to circumstances, can’t keep up. Everything is seen as rights that one must ‘earn’ through what they can do for others. If you rely more on others, you don’t earn rights, as if ‘earning’ is solely dependent on willpower. This disregards those who have the willpower but face impossibilities due to limitations.
The law of the strongest, coupled with the belief that the weakest should bear the same weight or be excluded, unfortunately, is how society operates and refuses to deviate from, with the false notion that it’s fair for everyone.
TOEGEVOEGD (op 16 april 2024):
Wat ik hier geschreven heb is dus wat hieraan vooraf ging.
De dingen die ik niet meer ging kunnen doen op m’n site kunnen nu wel weer, dus wat ik daarover zei is nu gelukkig niet meer van toepassing.
Maar ik verwijder het bericht niet, omdat het aantoont hoe moeilijk het kan zijn als je beperkt wordt in je mogelijkheden door externe oorzaken.
Want alles hangt ook samen hé:
Als men lichamelijk (of geestelijk) beperkt is, heeft men weinig tot geen kans op een deftige job, dus ook geen deftig inkomen.
Van een uitkering moet men zien te overleven. Je hebt dan wel meer tijd, maar minder (financiële) middelen om die tijd creatief te besteden.
Het heeft dan ook niets met gierigheid of zo te maken, als je nagenoeg geen centen kunt besteden aan extra tools en diensten om meer mogelijkheden te hebben in wat je zo graag wil doen …de positieve dingen die je lichamelijk (en/of geestelijk) dus wel nog zou kunnen, maar dus toch onmogelijk blijken te zijn, enkel en alleen door externe factoren waar je ook niets aan kunt veranderen.
In deze wereld draait nu eenmaal alles om geld, en wordt er zelden rekening gehouden met degenen die daar door omstandigheden niet goed in mee kunnen draaien.
Men ziet alles als rechten die men moet ‘verdienen’ met wat men kan doen voor een ander, hangt men meer af van een ander dan verdien je ook geen rechten, alsof een ‘verdienste’ enkel maar van wilskracht afhangt. Aldus zonder rekening te houden met wie wel de wilskracht heeft, maar zelf voor onmogelijkheden staat door een beperking.
Het recht van de sterksten, die dan ook nog eens vinden dat de zwaksten maar hetzelfde gewicht moeten dragen of uitgesloten moeten worden, dat is helaas hoe de maatschappij werkt en ook nooit van af wil wijken, met het valse idee dat het zo voor iedereen gelijk is.
EN
NL
When confronted with two difficult choices, it’s normal to feel overwhelmed by uncertainty and doubt.
In such moments, it’s perfectly acceptable to step back and search for alternative routes, even if they seem elusive at first.
Sometimes, external factors constrain our options, rendering certain paths impractical.
Life often presents us with dilemmas where the perfect solution remains elusive.
Yet, amidst the complexity, it’s about embracing imperfection and finding comfort in the knowledge that we’re navigating the best we can with the resources available.
Remember, it’s not about discovering the flawless solution,
but rather about selecting the path that aligns most closely with our values and fosters personal growth,
even amid adversity.
Each decision, no matter how daunting, offers an opportunity for learning and resilience-building, ultimately shaping our journey forward.
Wanneer je geconfronteerd wordt met twee moeilijke keuzes, is het normaal om overspoeld te worden door onzekerheid en twijfel.
In zulke momenten is het volkomen acceptabel om even terug te stappen en te zoeken naar alternatieve wegen, zelfs als ze aanvankelijk ongrijpbaar lijken.
Soms beperken externe factoren onze opties, waardoor bepaalde paden onpraktisch worden.
Het leven presenteert ons vaak dilemma’s waar de perfecte oplossing ongrijpbaar blijft.
Toch draait het te midden van de complexiteit om het omarmen van imperfectie en het vinden van troost in de wetenschap dat we het beste doen wat we kunnen met de beschikbare middelen.
Onthoud dat het dan niet gaat om het vinden van de alles omvattende oplossing,
maar eerder om het kiezen van het pad dat het meest in lijn ligt met onze waarden en persoonlijke groei bevordert,
zelfs te midden van tegenspoed.
Elke beslissing, hoe overweldigend ook, biedt een kans om te leren en veerkracht op te bouwen, en vormt uiteindelijk onze weg vooruit.
EN
NL
I’m going to keep going with this site about living with autism, but I’ll have to split…
Back when I had a (payed) web host, I also made a site about living with autism and another site for photography.
I decided to combine everything with this free WP blog.
I don’t think I’ll quickly reach the limit with this WP blog for the autism section alone. It’s mainly for a website with photos and AI images that such a WP blog is too limited for.
SO,
I have decided to remove all content about photography and AI from the WP-blog. It’s unfortunate because I believed the combination was better for three reasons:
- Working on one website is obviously less work than working on two or more, especially in terms of building it up.
- As someone with autism, I struggle with switching focus. When I am immersed in one thing, I tend to stay with it for a long time and neglect everything else I was working on, even at the risk of leaving things aside indefinitely. Having everything on one website makes it feel like one cohesive project, which makes it easier for me to combine different subjects.
It may sound absurd to those without autism, but it is just one of the challenges that individuals with autism face. Asking someone with autism to change something like this is like asking an addict to stop using – it may seem simple to those not dealing with the issue, but it is much more complex for the person actually experiencing it. - Including both the more subdued and the more positive, creative aspects of autism on one site would provide a better balance and represent the ying-yang of the condition. This way, we can celebrate all aspects of autism and create a more inclusive and diverse platform. Unfortunatly, not possible with this blog.
Well then …lets continue with what I can do with what is possible
(trying to sound positive by dropping the more positive aspects, feels so paradoxal, but it is what it is and things are the way they are)
Ik ga door met deze website over leven met autisme, maar ik zal moeten opsplitsen…
Toen ik een (betaalde) webhost had, maakte ik ook een site over leven met autisme en een andere site voor fotografie.
Ik besloot alles te combineren met deze gratis WP-blog.
Ik denk niet dat ik snel de limiet zal bereiken met deze WP-blog alleen voor de autisme sectie. Het is voornamelijk voor een website met foto’s en AI-afbeeldingen dat zo’n WP-blog te beperkt is.
DUS,
Ik heb besloten om alle inhoud over fotografie en AI van de WP-blog te verwijderen. Het is jammer, want ik geloofde dat de combinatie beter was om drie redenen:
- Werken aan één website is natuurlijk minder werk dan werken aan twee of meer, vooral qua opbouw ervan.
- Als iemand met autisme heb ik moeite met het wisselen van focus. Wanneer ik me ergens in verdiep, blijf ik er vaak lang bij en verwaarloos ik alle andere dingen waar ik mee bezig ben, zelfs met het risico om het voor onbepaalde tijd aan de kant te schuiven. Alles op één website maken voelt meer als één samenhangend project, wat het voor mij gemakkelijker maakt om verschillende onderwerpen te combineren.
Het kan absurd klinken voor mensen zonder autisme, maar het is gewoon een van de uitdagingen waarmee mensen met autisme worden geconfronteerd. Iemand met autisme vragen om zoiets te veranderen, is als een verslaafde vragen om te stoppen met gebruiken – het lijkt eenvoudig voor degenen die niet met het probleem te maken hebben, maar het is veel complexer voor de persoon die het daadwerkelijk ervaart. - Het opnemen van zowel de meer ingetogen als de meer positieve, creatieve aspecten van autisme op één site zou een beter evenwicht bieden en het yin-yang van de aandoening vertegenwoordigen. Op deze manier kunnen we alle aspecten van autisme vieren en een meer inclusief en divers platform creëren. Helaas niet mogelijk met deze blog.
Nou, laten we dan doorgaan met wat ik kan doen met wat mogelijk is.
(Het proberen positief te klinken door de meer positieve aspecten te laten vallen, voelt zo paradoxaal, maar het is wat het is en dingen zijn zoals ze zijn)
