Having a late diagnosis doesn’t mean that you are ‘healed’,
nor that the problems you’re having – but always tried to hide by masking – aren’t real problems or ‘solved’.
To most neurotypicals, masking autism seems like the most ideal thing you can do for making a ‘perfectly normal’ life possible, as if then there isn’t any problem about that anymore.
But to someone on the spectrum, masking can take so much energy that it causes heavy fatigue and in the long run even burn-out and chronic depression, making it much more a burden than a solution. Besides, masking also means always hiding your true authentic self, causing very low self-esteem and even a feeling of total worthlessness, sometimes misdiagnosed as a personality disorder.
And no, autism is NOT a personality disorder,
although someone with autism can have a personality disorder.
You can read more about this HERE
What is important is that change should not be about adapting to the norm, but about greater well-being and fewer complaints.

Een late diagnose betekent niet dat u ‘genezen’ bent,
noch dat de problemen die u altijd hebt proberen te verbergen door ze te maskeren, geen echte problemen of ‘opgelost’ zijn.
Voor de meeste neurotypische mensen lijkt het maskeren van autisme het meest ideale wat je kunt doen, om een ‘perfect normaal’ leven mogelijk te maken alsof dat dan helemaal geen probleem meer kan zijn.
Maar voor iemand in het spectrum kan maskeren zoveel energie vergen dat het zware vermoeidheid en op de lange termijn zelfs burn-out en chronische depressie veroorzaakt, waardoor het veel meer een last dan een oplossing is. Bovendien betekent maskeren ook dat je altijd je ware authentieke zelf verbergt, wat een zeer laag zelfbeeld en zelfs een gevoel van totale waardeloosheid veroorzaakt, soms verkeerd gediagnosticeerd als een persoonlijkheidsstoornis.
En neen, autisme is NIET een persoonlijkheidsstoornis,
al kan iemand met autime wel een persoonlijkheidsstoornis hebben.
Meer daarover lees je HIER
Wat belangrijk is, is dat verandering niet moet gaan om aanpassen richting de norm, maar om meer welzijn en minder klachten.




